رأی شماره ۱۴۱۹ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، موضوع نحوه برخورداری معافیت مالیاتی

مرجع تصویب هیات عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ انتشار 1393/10/09
شماره ویژه نامه ۷۴۱
شماره انتشار ۲۰۳۳۶
شماره نامه
تاریخ نامه

شماره هـ/۹۰/۶۹۳                                                                         ۳/۱۰/۱۳۹۳ تاریخ دادنامه: ۱۷/۹/۱۳۹۳   شماره دادنامه: ۱۴۱۹   کلاسه پرونده: ۹۰/۶۹۳ مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: آقای مصطفی توکلی با وکالت از شرکت مشهد صدرا موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار: آقای مصطفی توکلی با وکالت از شرکت مشهد صدرا به موجب درخواستی که به شماره ۵۲۰/۷۱۱/د۴۱ـ ۱۷/۷/۱۳۹۰ ثبت دفتر هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده است که:   با توجه به این که شرکت مشهد صدرا ( موکل) دارای پروانه بهره‌برداری شماره ۵۶۷۲۵ـ۱۴/۱۱/۱۳۸۰ از سازمان صنایع و معادن خراسان رضوی است و وفق ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۶/۱۱/۱۳۷۶ از تاریخ بهره‌برداری به مدت ۴ سال از پرداخت مالیات معاف می‌باشند و سال ۱۳۸۱ توسط دارایی از پرداخت مالیات معاف و سالهای ۱۳۸۴، ۱۳۸۳و ۱۳۸۲ مکلف به پرداخت مالیات شده‌اند که با تقدیم دادخواست طی دادنامه‌های شماره۵۸۲ کلاسه پرونده ۱۴/۸۷/۶۵۸ ـ ۳۱/۵/۱۳۸۸ و دادنامه ۱۵۲۲ کلاسه پرونده ۱۴/۸۸/۷۴۰ـ ۲۸/۱۱/۱۳۸۸ صادر شده از شعبه ۱۴ دیوان، سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۲ معافیت شامل و اجراء شده است. متأسفانه ۸ ماه باقیمانده سال ۱۳۸۴ توسط دادنامه شماره ۹۰۰۹۹۷۰۹۰۱۳۰۰۳۱۴ـ ۳۰/۳/۱۳۹۰ مکلف به پرداخت شده است که رونوشت مصدق دادنامه‌ها پیوست است لذا در اجرای ماده ۲۰ اصلاحی مصوب سال ۱۳۷۸ آن دیوان که در یک موضوع و مشابه یکدیگر آراء متناقض از شعبه ۱۴ و ۱۳ دیوان صادر شده است تقاضا دارم موضوع در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مطرح تا رأی وحدت رویه صادر شود. گردش کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است: الف: شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۱۴/۸۷/۶۵۸ با موضوع دادخواست شرکت مشهد صدرا و به خواسته نقض رأی شماره ۸۱۷۳ ـ۲۰۱ ـ ۲۴/۶/۱۳۸۶ شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی، به موجب دادنامه شماره ۵۸۲ ـ ۳۱/۵/۱۳۸۸، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه اداره طرف شکایت و محتویات سوابق پرونده مالیاتی مؤدی، حکایت از آن دارد که شرکت مشهد صدرا واحد تولیدی شرکت بوشهر پلاستیک را که دارای پروانه بهره‌برداری شماره ۳۰۳۵۸ـ ۲۵/۷/۱۳۷۴ بوده را اجاره کرده از باقیمانده معافیت تا پایان تاریـخ ۲۵/۷/۱۳۷۸ نیز در مـدت اجاره اسـتفاده کرده است به لحاظ مهارتی که در تولید لوله فایبرگلاس پیدا کرده بود اقدام به تأسیس یک واحد تولیدی به نشانی ابتدای جاده نیشابور جاده سد طرق با ظرفیت نهصد وپنجاه و هفت تن با دو شیفت کاری می‌نماید که پروانه تأسیس‌اولیه واحد تولیدی طی شماره ۱۹۳۶۹ـ۲۳/۴/۱۳۷۹ صادر شد متعاقباً پس از تکمیل و راه‌اندازی پروانه بهره‌برداری شماره ۵۶۷۲۵ـ۱۴/۱۱/۱۳۸۰ را از سازمان صنایع ومعادن استان خراسان اخذ می‌نماید که از تاریخ ۹/۱۱/۱۳۸۰ عملاً کالای این واحد تولیدی، تولید می‌شود. نظر به این که بهره‌مندی از معافیت مقرر در ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۶/۱۱/۱۳۷۶ درآمدهای تولیدی و معدنی که از تاریخ لازم الاجراء شدن قانون از وزارتخانه صنایع، معادن و فلزات برای آنها پروانه بهره‌برداری صادر می‌شود از تاریخ بهره‌برداری حسب اولویتهای ۳ و ۲ و ۱ به ترتیب مدت ۶، ۸ و یا ۴ سال از مالیات معاف خواهند بود و با توجه به این که معافیت مقرر موکول به شرط عدم استفاده از ماشین‌آلات واحدهای تولیدی نیست تا در صورت استفاده واحد تولیدی دیگر از آن ماشین‌آلات در دوره معافیت خود واحد مالیاتی جدید با پروانه بهره‌برداری جدید و استفاده از ماشین‌آلات مستعمل و مورد استفاده از واحد تولیدی دیگر نتواند از معافیت مقرر بهره‌مند شود. لذا بنا به مراتب مذکور شکایت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض رأی معترضٌ‌عنه به وارد دانستن آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیأت حل اختلاف همعرض موضوع ماده ۲۵۷ قانون مالیاتهای مستقیم حکم صادر و اعلام می‌شود. رأی دیوان قطعی است.   ب: شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۱۴/۸۸/۷۴۰ با موضوع دادخواست شرکت مشهد صدرا و به خواسته نقض رأی شماره ۲۰۴۸۵ـ۲۲/۱۲/۱۳۸۵ هیأت حل اختلاف مالیاتی استان خراسان رضوی و رأی شماره ۳۶۹۵ـ۲۰۱ـ ۲۰/۲/۱۳۸۸ شعبه ششم شورای عالی مالیاتی، به موجب دادنامه شماره ۱۵۲۲ـ ۲۸/۱۱/۱۳۸۸، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه سازمان طرف شکایت سوابق پرونده مالیاتی مؤدی، حکایت از آن دارد که شرکت مشهد صدرا واحد تولیدی شرکت بوشهر پلاستیک را که دارای پروانه بهره‌برداری شماره ۳۰۳۵۸ـ ۲۵/۷/۱۳۷۴ بوده را اجاره کرده، از باقیمانده معافیت تا پایان تاریخ ۲۵/۷/۱۳۷۸ نیز در مدت اجاره استفاده کرده است به لحاظ مهارتی که در تولید لوله فایبرگلاس پیدا کرده بود اقدام به تأسیس یک واحد تولیدی به نشانی ابتدای جاده نیشابور جاده سد طرق با ظرفیت نهصد و پنجاه و هفت تن با دو شیفت کاری می‌نماید که پروانه تأسیس اولیه واحد تولیدی طی شماره ۱۹۳۶۹ـ۲۳/۴/۱۳۷۹ صادر شد. متعاقباً پس از تکمیل و راه‌اندازی پروانه بهره‌برداری شماره ۵۶۷۲۵ ـ ۱۴/۱۱/۱۳۸۰ را از سازمان صنایع و معادن استان خراسان اخذ می‌نماید که از تاریخ ۹/۱۱/۱۳۸۰ عملاً کالای این واحد تولیدی تولید می‌شود، نظر به این که بهره‌مندی از معافیت مقرر در ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی مصوب ۲۶/۷/۱۳۷۶ درآمدهای تولیدی و معدنی که از تاریخ لازم الاجراء شدن قانون از وزارتخانه صنایع، معادن و فلزات برای آنها پروانه بهره‌برداری صادر می‌شود از تاریخ بهره‌برداری حسب اولویتهای ۱، ۲ و ۳ به ترتیب مدت ۶، ۸ و یا ۴ سال از مالیات معاف خواهند بود و با توجه به این که معافیت مقرر موکول به شرط عدم استفاده از ماشین‌آلات واحدهای تولیدی نیست تا در صورت استفاده واحد مالیاتی دیگر از آن ماشین‌آلات در دوره معافیت خود واحد مالیاتی جدید با پروانه بهره‌برداری جدید و استفاده از ماشین‌آلات مستعمل و مورد استفاده از واحد تولیدی دیگرنتواند از معافیت مقرر بهره‌مند شود زیرا هدف و منظور قانونگذار تأسیس و بهره‌برداری واحد تولیدی جدید است. لذا بنا به مراتب مذکور شکایت شرکت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض آراء معترضٌ‌عنه به وارد دانستن آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیأت حل اختلاف همعرض موضوع ماده ۲۵۷ قانون مالیاتهای مستقیم حکم صادر و اعلام می‌شود. رأی دیوان قطعی است. ج: شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۶۵۵۰۷ با موضوع دادخواست شرکت مشهد صدرا و به خواسته نقض رأی شماره ۶۰۷۰ـ۷/۸/۱۳۸۷ صادر شده از هیأت حل اختلاف مالیاتی خراسان رضوی و شماره ۱۹۶۵۶ـ۲۰۱ـ۱۵/۱۲/۱۳۸۸ صادر شده از شعبه ششم شورای حل اختلاف مالیاتی، به موجب دادنامه شماره ۹۰۰۹۹۷۰۹۰۱۳۰۰۳۱۴ـ ۳۱/۳/۱۳۹۰، مفاداً به شرح آینده به صدور رأی مبادرت کرده است: با عنایت به اوراق و محتوای پرونده و پاسخ مشتکی‌عنه به شماره ۱۵۴۸/۲۱۲/ص ـ ۲۹/۱/۱۳۹۰ که به شـماره ۳۵۶ـ ۲۲/۳/۱۳۹۰ ثبت دفتر لوایح پیوست پرونده بوده، نظر به این که با ملاحظه مواد ۹۷، ۱۳۲، ۱۳۸، ۲۱۰، ۲۱۹، ۲۳۸، ۲۵۱ و ۲۵۶ قانون مالیاتهای مستقیم آراء مذکور متضمن نقض قوانین و مقررات نبوده و از جانب وکیل شرکت هم دلیلی بر مخدوش بودن آن ارائه نشده است مآلاً موجب قانونی بر پذیرش خواسته شـرکت وجـود ندارد لذا شـعبه ۱۳ دیوان با در نظـر گرفتن مراتب فـوق‌البیـان به استناد مفهوم مخالف مواد ۱۴ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۹/۳/۱۳۸۵ مجلس شورای اسلامی و ۲۵/۹/۱۳۸۵ مجمع تشخیص مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، به رد شکایت شاکی حکم صادر و اعلام می دارد. رأی دیوان قطعی است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤساء، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رأی مبادرت می‌کند.   رأی هیأت عمومی اولاً: تعارض در آراء محرز است. ثانیاً : مطابق ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی سال ۱۳۷۶ که مقرره حاکم در پرونده‌های موضوع تعارض بوده است و نیز حکم مقرر در ماده ۱۳۲ قانون اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال ۱۳۸۰، درآمد واحدهای تولیدی و معدنی که از طرف وزارتخـانه‌های ذی‌ربط برای آنها کارت شـناسایی یا پروانه بهره‌برداری صادر شده باشد از تاریخ شروع بهره‌برداری یا استخراج حسب مورد در مناطق مختلف به میزان سنوات متفاوت از پرداخت مالیات معاف است. نظر به این که تغییر نشانی محل بهره‌برداری در همان منطقه فعالیت وداخل در مدت بهره مندی از معافیت، دلیل بر منع برخورداری از معافیت مقرر در قانون نیست، بنابراین آراء شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه‌های ۵۸۲ ـ۳۱/۵/۱۳۸۸ و ۱۵۲۲ـ ۲۸/۱۱/۱۳۸۸ که دلیل مذکور را موجب منع معافیت مالـیاتی تلقی نکرده اسـت صحیح و موافق مقـررات تشخیص می‌شود. این رأی به استناد بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است. رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری  ـ محمدجعفر منتظری