هدف وایپو
وایپو در حال حاضر مجری ۲۳ معاهده بین‌المللی است و یک برنامه کاری گسترده و متنوع را از طریق دبیرخانه و اعضایش دنبال می‌کند. مهم‌ترین اهداف سازمان وایپو که در ماده ۳ کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری ذکر گردیده است عبارت است از:

۱- پیشبرد حمایت مالکیت فکری در سراسر جهان از طریق همکاری با کشور‌ها و در صورت اقتضاء همکاری با هر سازمان بین‌المللی دیگر.
۲- تأمین همکاری‌های اداری میان اتحادیه‌ها.

وظایف وایپو
ماده ۳ کنوانسیون تاسیس وایپو وظایفی را تعیین کرده است که اهم آن‌ها به شرح زیر است:

۱- ارتقاء توسعه تدابیر پیش‌بینی شده برای تسهیل حمایت مؤثر از مالکیت فکری در سراسر جهان و هماهنگی قوانین ملی در این زمینه.
۲- انجام وظایف اداری اتحادیه پاریس، اتحادیه‌های ویژه‌ای که در رابطه با این اتحادیه تاسیس شده‌اند و اتحادیه برن.
۳- قبول یا شرکت در اجرای هرگونه موافقتنامه بین‌المللی که به منظور بالابردن حمایت از مالکیت فکری تنظیم شده باشد.
۴- تشویق انعقاد قراردادهای بین‌المللی مربوط به ارتقای حقوق مالکیت فکری.
۵- پیشنهاد همکاری به کشورهایی که خواهان کمک‌های حقوقی-فنی در زمینه مالکیت فکری می‌باشند.
۶- جمع آوری و انتشار اطلاعات مربوط به حمایت مالکیت فکری و همچنین انجام و توسعه مطالعات در این زمینه و اقدام به چاپ نتایج بدست آمده.
۷- حمایت از خدماتی که حمایت بین‌المللی مالکیت معنوی را تسهیل کند و در صورت اقتضاء اقدام به ثبت در این زمینه و انتشار اطلاعات مربوط به آن.
۸- انجام هرگونه اقدام مقتضی دیگر.

عضویت ایران در وایپو
موضوع الحاق به سازمان وایپو در سال ۱۳۷۹برای سومین بار از سوی هیأت دولت به مجلس ارائه شد. کمیسیون‌های امنیت ملی و سیاست خارجی لایحه فوق را تصویب و مجلس در مهر ۱۳۸۰ آن را تصویب کرد و متعاقباً‌ شورای نگهبان نیز آن را تایید نمود و به این ترتیب دولت با تودیع اسناد تصویب این کنوانسیون در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۸۰ توسط معاون محترم قوه قضاییه و رییس سازمان ثبت کشور به مدیرکل وایپو در شهر ژنو، به عضویت سازمان جهانی مالکیت فکری درآمد. در حال حاضر ۱۸۴ کشور جهانی عضو سازمان جهانی مالکیت فکری هستند.

نقش ایران در وایپو
قبل از الحاق به وایپو، ‌ ایران نقشی در سیاستگذاری‌های وایپو نداشت و نمی‌توانست از ظرفیت‌ها و امکانات این سازمان به طور مطلوب استفاده کند. پس از الحاق به این سازمان در سال ۱۳۸۰، ایران نیز نقش مهمی در سیاستگذاری‌های سازمان مذکور در حوزه‌های مختلف ایفا کرده است و با شرکت در سمینار‌ها و کمیته‌های مربوط به طور فعال در تصمیم‌گیری‌های این سازمان نقش داشته است و از امکانات و ظرفیت‌های این سازمان بهره برده است که نمونه آن طرح همکاری برای توسعه سیستم مالکیت صنعتی در ایران از طریق مدرنیزه کردن اداره کل ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور است که از سال ۱۹۹۸ با تأمین هزینه از سوی سازمان جهانی وایپو و با مدیریت دفتر طرح‌های ملی «برنامه توسعه ملل متحد» در ایران شروع شد. در این طرح برگزاری دوره‌ها و سمینارهای آموزشی برای کارکنان اداره کل ثبت شرکت‌ها در زمینه‌هایی همچون بررسی قوانین موجود در ارتباط با ثبت اختراعات، علائم و طرح‌های صنعتی پیش‌بینی شده است.

معاهداتی که توسط سازمان جهانی مالکیت فکری اداره می‌شوند:
الف- کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت فکری
ب- معاهدات مربوط به مالکیت صنعتی:
۱- کنوانسیون پاریس (۱۳۸۳)
۲- موافقتنامه مادرید (در مورد جلوگیری از نصب نشان‌های منبع غیرواقعی یا گمراه‌کننده بر روی کالا ۱۸۹۱)
۳- معاهده نایروبی (مربوط به حفاظت ا زسمبل المپیک ۱۹۹۴)
۴- معاهده TLT (مربوط به حقوق علایم تجاری ۱۹۹۴)
۵- PCT (معاهده همکاری در زمینه ثبت اختراع ۱۹۷۰)
۶- Plt (معاهده مربوط به حقوق ثبت اختراع (۲۰۰۰)
۷- معاهده بوداپست (در مورد شناسایی بین‌المللی سپرده‌گذاری (ثبت) موجودات ریز میکروسکوپی در قالب ثبت اختراع ۱۹۷۷)
۸- موافقتنامه مادرید (مربوط به ثبت بین‌المللی علایم ۱۸۹۱)
۹- پروتکل مادرید (مربوط به ثبت بین‌المللی علایم ۱۹۸۹)
۱۰- موافقتنامه لاهه (در مورد سپرده‌گذاری (ثبت) بین‌المللی طرحهای صنعتی ۱۹۲۵)
۱۱- موافقتنامه لیسبون (در مورد حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بین‌المللی آن‌ها ۱۹۵۸)
۱۲- موافقتنامه استراسبورگ (مربوط به طبقه‌بندی بین‌المللی ثبت اختراع ۱۹۷۱)
۱۳- موافقتنامه نیس (مربوط به طبقه‌بندی بین‌المللی کالا‌ها و خدمات با هدف ثبت علایم ۱۹۵۷)
۱۴- موافقتنامه وین (مربوطه به طبقه‌بندی عناصر تصویری علایم ۱۹۷۳)
۱۵- موافقتنامه لوکارنو (مروبط به طبقه‌بندی بین‌المللی طرح‌های صنعتی ۱۹۶۸)
ج- معاهدات مربوط به مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط:
۱- کنوانسیون برن (در جهت حمایت از مالکیت ادبی و هنری ۱۸۸۶)
۲- WCT (معاهده حق مؤلف وایپو ۱۹۹۶)
۳- کنوانسیون رم (مربوط به حمایت از تولیدکنندگان و اجرا کنندگان آثار صوتی و تصویری و سازمان‌های رادیویی و تلویزیونی ۱۹۶۱)
۴- کنوانسیون آثار صوتی (ژنو) (مربوط به حمایت از تولیدکنندگان آثار صوتی در مقابل پدیده ضبط غیرمجاز آثار صوتی ۱۹۷۱)
۵- کنوانسیون بروکسل (کنوانسیون ماهواره‌ها) (راجع به توزیع امواج حاوی برنامه پخش شده از طریق ماهواره ۱۹۷۴)
۶-WPPT (معاهده آثار اجرایی‌- نمایشی و ضبط آثار صوتی و تصویری وایپو ۱۹۹۶)

by Soureh Esfahlani


کلمات کلیدی: مالکیت معنوی، وایپو، وافقتنامه مادرید
برای دوستانتان به اشتراک بگذارید

برای اشتراک گذاری این صفحه، روی هر کدام از شبکه های اجتماعی که مایل بودید کلیک کنید: