منظور از معلول در این قانون به افرادی اطلاق می‌گردد که به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان بهزیستی براثر ضایعه جسمی، ذهنی، روانی یا توأم اختلال مستمر و قابل توجهی درسلامت و کارایی عمومـی وی ایجاد گردد، به طوری که مـوجب کاهش استقـلال فـرد در زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی باشد. (تبصـره مـاده 1 قانـون جامـع حمـایـت از معلـولان مصوب 16/2/1383)



کارکنانی که یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند یا بیش از یک سال از خدمت منفک و تحت معالجه قرار گیرند یا به‌علت فقدان سلامتی تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یکسال کارایی خود را به دست نیاورند چنانچه ناشی از موارد مذکور در ماده فوق باشد جانباز و در سایر موارد معلول شناخته می‌شوند. (ماده 128 قانون استخدام نیروی انتظامی مصوب 7/11/1382)



وضع افسر و کارمندی است که به علت قیود خدمتی دچار سانحه یا بیماری شده که معالجه آن بیش‌تر از یک سال تمام طول کشیده و طبق تشخیص کمیسیون عالی پزشکی نظامی قادر به انجام خدمت نباشد. (ماده 14 قانون استخدام نیروهای مسلح مصوب 30/4/1336)



منظور از معلول مندرج در ماده 45 قانون و ماده 133 آیین‌نامه فرد ذکوری است که در راه به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی و استمرار آن از تاریخ 19/10/1356 به بعد معلول شده یا بشود و برابر نظر شورای پزشکی بدون کمک شخص دیگری قادر به اداره امور شخصی خود نباشد. (ماده 134 آیین‌نامه اجرایی قانون خدمت وظیفه عمومی مصوب 13/5/1364 هیأت وزیران)
برای دوستانتان به اشتراک بگذارید

برای اشتراک گذاری این صفحه، روی هر کدام از شبکه های اجتماعی که مایل بودید کلیک کنید: