قانون مدنی به منظور تسهیل روابط معاملاتی در مواردی که طرفین علم قطعی واقعی نسبت به وصف یا مقدار مورد معامله از جمله مبیع ندارند به طرفین اجازه داده است که مبیع را به شرط داشتن مقدار یا صفت مشخص مورد معامله قرار دهند.بنابراین شرط صفت در واقع ساز و کاریست برای انعقاد عقدی صحیح  در مواردی که طرفین نسبت به مقدار یا وصف مبیع علم واقعی حین العقد ندارند.براساس ماده 343 قانون مدنی «اگر مبیع به شرط مقدار معین فروخته شود بیع واقع می شود اگرچه هنوز مبیع شمرده نشده باشد یا کیل و ذرع نشده باشد.»
امکان درج شرط صفت کیفی در عقد بیع از تعریف شرط صفت به موجب ماده 343 ق.م استنباط می شود.بنابراین با توجه به مراتب فوق اصولا اگر مقدار و وصف مبیع واقعا برای طرفین قرارداد معلوم نباشد، می توانند بیع را به صورت صحیح با شرط صفت کمی و کیفی منعقد کنند.

آیا با توجه به این توضیحات مشاوره را ادامه می دهید؟


کاربر گرامی: محتوای ارائه شده صرفا جهت اطلاع می باشد و در صورت اجرای مشاوره پیشنهادی و عدم حصول نتیجه ، ‏هیچگونه مسئولیتی متوجه «کلینیک حقوقی ایران» نخواهد بود.‏ و توصیه می شود هیچگاه بدون وکیل گام برندارید .
معرفی

اگر:

  • در این زمینه (یا حوزه) تخصص دارید
  • می توانید در این موضوع وکیل باشید
  • می توانید در این موضوع وکالت کنید
  • می توانید در این موضوع وکیل یا مشاور باشید

در این صفحه خود را معرفی کنید.

درخواست ثبت معرفی
برای دوستانتان به اشتراک بگذارید

برای اشتراک گذاری این صفحه، روی هر کدام از شبکه های اجتماعی که مایل بودید کلیک کنید: