همان‌گونه که قضات دادگاه‌ها استقلال دارند و طرفین اختلاف نمی‌توانند به بهانه عدم رضایت از رأی قاضی از اجرای حکم وی امتناع کنند، داور یا همان قاضی تحکیم نیز استقلال داشته و رضایت آتی طرفین شرط نفوذ حکم داور نمی‌باشد. این امر نتیجه‌ای است که از قضاوت دانستن ماهیت داوری اتخاذ می‌شود و بدین دلیل است که در ماهیت داوری، داور را وکیل طرفین نمی‌دانیم. دیگر این‌که مطابق نظر صحیح‌تر فقهی، داور از زمانی که طرفین به وی اعطای صلاحیت می‌نمایند استقلال می‌یابد و نه تنها بعد از صدور رأی بلکه در اثنای رسیدگی و بررسی نیز طرفین نمی‌توانند از رجوع به داور و قاضی تحکیم انصراف دهند و از داور سلب صلاحیت نمایند. هم‌چنین داوری مانند قضاوت از قاعده اعتبار امر قضاوت شده تبعیت می‌کند و خود داور نیز نمی‌تواند بعد از صدور رأی آن را نقض نموده یا اصلاح نماید.
حسین هوشمند فیروزآبادی
حکمیت استقلال داوری قاضی تحکیم داور

در این نوشتار پس از مفهوم شناسی داوری در حقوق و قضاوت تحکیمی در فقه ابتدا به بررسی اقوال و ادله فقهی پیرامـون اسـتقلال داور پرداخته و بعد از اثبات لزوم استقلال داور، زمان ایجاد اسـتقلال بـرای داور را بررسی می نمائیم.در پایان نیز امکان رجوع داور از رای و نظرش را مورد واکاوی قرار می دهیم.