مقاله حاضر موضوع منع ملاقات با فرزند مشترک را به عنوان موضوع حکم صادره که در ابتدای مقاله و همچنین در پیوست ذکر گردیده با نگرش بر مصلحت کودک در اسناد بین المللی و حقوق داخلی و همچنین نگاه روانشناسانه مورد نقد و بررسی قرار داده و در خاتمه موارد امکان صدور حکم منع ملاقات را ذکر می نماید(این چکیده جهت قید در اصل مقاله ذکر نشده است)
سیدحمیدرضا جلالی
مصلحت کودک منع ملاقات حق ملاقات حضانت فرزندمشترک

در دعوای مورد بحث در این مقاله، خواهان(پدر) که حضانت دو فرزند مشترک با مادر مطلقه را بر عهده دارد در صدد است تا با ارائه دلایل و مدارک سطحی من جمله عدم تمایل فرزند بزرگ تر به ملاقات با مادر و عارض شدن بیماری یبوست که ناشی از استرس شدید فرزند کوچک تر در اثر دیدار با مادر می باشد و همچنین با ارائه گواهی پزشکی عمومی، دادگاه را به صدور حکم منع ملاقات با فرزندان مشترک قانع نماید که پیرو آن، دادرس دادگاه در دادنامه صادره به صورت کاملا هوشمندانه به تبیین مصالح کودکان موضوع اختلاف و عدم کفایت و اعتبار ادله ارائه شده جهت صدور حکم مورد خواسته اشاره می کند و در همین راستا ما نیز می کوشیم تا با تحلیل و بررسی حقوقی و اندک تعمق روانشناسانه، موضوع منع ملاقات و تقابل آن با مصلحت کودک را با شفافیتی شایسته و تا حدودی در تایید دادنامه صادره ارائه نماییم.