«ارتباط کامل» وقتی بین دعاوی متعدد مطرح می‌شود که یا دعاوی متعدد از طرف خواهان و خوانده علیه همدیگر اقامه شده باشد (طاری یا جداگانه و مستقل) یا اینکه دعاوی متعدد توسط خواهان اقامه شده و دفاعیات خوانده در مقابل این دعاوی واحد باشد. اگر از طرف خواهان دعاوی متعددی علیه شخصی اقامه شود در صورتی که بین آن­ها ارتباط وجود داشته باشد، این ارتباط یا به صورت «منوط‌به» است یا ناشی از یک «منشأ» هستند. اختیارات خواهان در زمینه اقامه‌ی دعاوی متعدد برطبق ماده‌ی 65 قانون آیین دادرسی مدنی تا زمان تقدیم دادخواست بوده و ماده‌ی (98 آن قانون) ادامه اختیارات خواهان در ماده‌ی 65 مذکور، ولی به صورت محدود می‌باشد. این مقاله به بررسی مفهوم عبارات فوق اختصاص دارد. مبنای مطالعه حقوق ایران است، هرچند که بررسی تطبیقی با قانون جدید آیین دادرسی مدنی فرانسه نیز انجام خواهد شد.
خلیل احمدی
هم منشأ ارتباط کامل منوط بودن مربوط بودن

در این مقاله سعی شده است معنا و مفهوم این عبـارات و تفـاوت آنهـا بـا همـدیگر و آثـار و تبعات ضرورت این معانی بررسی شود. در مقاله ی حاضر هر چند می بایست در ضمن بیان معنی آن عبارت، تأثیر آن معنی بر تفسیر این مواد قانونی نیز ذکر شود، ولی به دلیل ایـنکـه تفسیر بعضـی از مـواد قـانونی بعـد از بیـان معـانی کلیـه عبـارات مـذکور امکانپذیر اسـت، مطالب در دو مبحث ذکر می شود. در مبحث اول معنای این عبـارات و در صـورت امکان آثار آن معنی مورد بررسی قرار میگیرد و در مبحث دوم تأثیر این معانی نسبت به بعضی از مواد قانونی به صورت مجزا مورد بررسی قرار میگیرد.