وکالت حسب رویه ی مأنوسف فعالیت خود را فردی یا با مشارکت یکدیگر انجام می دهند. امروزه بر اساس قوانین و مقررات برخی کشورها، وکلای دادگستری می توانند با عنوان شرکت های تجاری یا با دیگر مؤسسات، تحت قوانین و مقررات خاص به ارائه ی خدمات حقوقی از جمله وکالت دادگستری بپردازند. در حقوق ایران مقررات خاصی در خصوص وکالت دادگستری در قالب شخص حقوقی وجود ندارد. در عمل هم شاهد هستیم پروانه وکالت به شرکت ها و مؤسسات اعطا نشده است. دادگاه ها نیز اشخاص حقوقی را به عنوان وکیل به رسمیت نمی شناسند. دیگر اینکه میدان برای تأسیس نهادهای حقوقی همچون شرکت های سهامی، تعاونی و مؤسسات غیر تجاری به منظور فعالیت در امر وکالت باز نشده و تجربه ای بسیار اندک در این زمینه مجالی برای تحرک و توسعه ساختاری فراهم نکرده است. با این حال در ایران به دلیل نقش مؤثری که اشخاص حقوقی در این زمینه دارند. لازم است وضع موجود ساماندهی شده و به شرکت های حقوقی مانند سایر کشورها اجازه داه شود تحت مقررات وارد عرصه ی وکالت گردند.
سام سواد کوهی محمد بیگی حبیب آبادی
شرکت وکالتی مسئولیت وکلا وکالت شرکتی وکالت منفرد
  1. امین، سید حسن(1382) تاریخ حقوق ایران، چاپ اول، انتشارات دایره المعارف ایرانشناسی

  2. بیگی،حبیب آبادی، محمد (1392) شرکت سهامی حرفه ای، پایان نامه کارشناسی ارشد، حقوق خصوصی شهید بهشتی

  3. تفرشی، محمد عیسی(1378) مباحث تحلیلی از حقوق شرکت های تجاریف جلد اول، چاپ اول، انتشارات تربیت مدرس

  4. کاتوزیان، ناصر(1361) قواعد عمومی قراردادها ، جلد دوم، چاپ اول، انتشارات فردوسی

  5. مهاجریان، عباس(1373) شخصیت حقوقی، چاپ اول، انتشارات فردوسی

وکالت نیاز همیشه ی جامعه ی بشری است. حرفه وکالت در پیوند با رشد و تحول جوامع انسانی می تواند نعیار دقیقی در ارزیابی نوع مهماری تمدن ها و شکل گیری امنیت اجتماعی باشد. در نظام حقوقی موجود، وکالت به سه شکل منفرد، مشارکت و با شخصیت حقوقی یا شرکت حقوقی جریان دارد. روند تحول وکالت نشان از آن دارد که وکالت به شکل منفرد و مشارکت، با سهولت بیشتری از حیث تحقق توافق طرفینی روبه رو است و سختگیری حاکمیتی کمتری درباره ی آن اعمال می شود ولی در خصوص شخصیت حقوقی قواعد حاکم بر آن متنوع و مسائل مرتبط سختگیرانه تر است.