عنوان نکاح با اهل کتاب یکی از موضوعات مربوط به فقه می باشد. می دانیم که اختلاف دین یکی از موانع نکاح به شمار می آید، بنابراین شناخت اهل کتاب امری لازم جهت ترتّب صحت یا بطلان نکاح با آنان می باشد. در این مقاله، سعی بر آن بوده که تمامی مسائل بر مبنای فقه امامیه و فقه اهل سنت که بنابر اصل دوازده قانون اساسی کاربرد آن محرز است، بیان مطالب گردد.در شناخت اهل کتاب؛ در شمول عنوان اهل کتاب بر یهود و مسیحیت اختلافی نیست ولی در مورد مجوس و صابئان بین فقهای امامیه و فقهای اهل سنت اختلاف وجود دارد.در مسئله نکاح با اهل کتاب نیزبین فقها اختلاف نظر وجود دارد. قول مشهور در فقه امامیه حرمت و بطلان نکاح دائم و صحت نکاح موقت با زنان یهودی و مسیحی است ولی اهل سنت آن را جایز دانسته اند؛ و در مورد نکاح با زنان مجوسی قول مشهور در هر دو گروه بر حرمت است و در مورد صابئان قول مشهور در فقه امامیه بر حرمت و در فقه اهل سنت سه دیدگاه متفاوت به ترتیب منوط بودن حکم به روشن شدن ماهیت دینشان, جواز با کراهت و پذیرش جزیه و عدم جواز نکاح مطرح شده و حقوق ایران نیز تنها به بیان حکم عدم جواز ازدواج زن مسلمان با مرد غیر مسلمان اکتفا کرده است که بحث پیرامون نقد این نظرات موضوع مقاله می باشد.
جوادطالبی مجتبی خسروی
نکاح اهل کتاب اجماع بطلان نکاح دائم جواز مطلق

جواز ومانعیت نکاح با زنان اهل کتاب و زنانی که در رابطه با صحت ازدواج با آنان شبهه و جود دارد از جمله مباحث مورد توجه فقها و حقوقدانان می باشد. در مقررات اسلام برای مشروعیت ازدواج به قرآن سنت و اجماع استدلال شده است ودر فقه هم تفسیرات مختلفه ای برای نکاح آمده است. از آن جمله گفته اند که: نکاح عقدی است که فایده آن تسلط بر اباحۀ بضع است بدون ملکیت و دیگر آنکه عقدی است لفظی که مالک میگرداند و طی را ابتدائاً (حلی ، 1414 ،ص 565 )و حقوقدانان امروزی نیز گفته اند که «نکاح عقدی است که بموجب آن مرد و زن لااقل بر نفی محرومیت جنسی یا علاوه بر نفی آن محرومیت، بمنظور تشکیل خانواده و زندگی مشترک خانوادگی قانوناً با هم متحد میشوند» (لنگرودی، 1388 ،ص 721؛ محقق داماد، 1386 ،ص 22 )