موضوع حراست از خانواده و ادامه زندگى مشترک زن و مرد در طول تاریخ همیشه مورد توجه بوده است. اسلام به عنوان یکى از مکاتب حقوقى با ارائه راهکارهاى مناسب توانسته است ازحقوق طرفین عقد نکاح و استحکام زندگى مشترک پشتیبانى کند از جمله این راهکارها شروط ضمن عقد می باشد. قبل از انقلاب اسلامى در دفاترنکاح صرفا اجراى عقد ثبت میگردید ولى بعد از انقلاب اسلامى با دستورمراجع ذیصلاح شروطى را به عنوان شروط ضمن عقد در دفتر نکاحیه چاپ کردند که طرفین عقد نکاح باید به تناسب موضوعیت در صورت قبولی آنرا امضا کنند. در این مقاله سعى شده است مباحثى پیرامون مفهوم شرط، اقسام شرط، صحت و فساد شرط، اجراىشرط و نتیجه تخلف از آن مورد بررسی قرار گیرد و به سؤالاتى مانند آیا شرط ضمن عقد جایز الزام آور است؟ آیاشرط باید ضمن عقد لازم آورده شود؟آیا شرط خلاف مقتضاى عقد موجب بطلان عقد می شود؟ پاسخ داده شود .
سید حسن مژگانی
عقد نکاح عقد لازم عقد جایز طلاق شرط

عقد مجموعه اى هماهنگ است;هرچه در این مجموعه گنجانیده مىشودجزئى از عقد است، خواه در شمارتعهدهاى اصلى باشد یا تبعى. شروط ضمن عقد چیزى جدا ومستقل از مفاد عقد نیست; بنابراین چون در حقوق، شرط بطور معمول به تعهدهاى فرعى و تبعى گفته مىشود و به این اعتبار از اصل قرار داد فاصله مىگیرد،خود نظریه خاصى را به وجود آورده است. رابطه عقد و شرط، بویژه در جایىکه یکى از آن دو فاسد است، یکى ازمباحث پیچیده و مورد اختلاف حقوقى را تشکیل مىدهد.

مطالب مربوط به شرط درچهار بخش مورد بررسی قرار میگیرد.