شرط محدودیت کسب‌وکار به‌منظور حفظ موقعیت رقابتی کارفرما در قرارداد کار بر کارگر تحمیل می‌شود و کارگر را نسبت به حفظ اسرار تجاری و رابطه‌های حقوقی بعدی با رقبای کارفرما کنترل می‌نماید. ازآنجاکه این شرط، محدودیت زیادی ایجاد می‌کند، لازم است تابع شرایط متعددی باشد که مشروعیت منافع کارفرما، ‌تعیین موضوع و محدوده زمانی و مکانی اجرای شرط و عدم مغایرت با نظم عمومی و منافع اجتماعی از آن دسته‌اند. در حقوق ما شرط محدودیت کسب‌وکار مورد توجه خاص قانون کار واقع نشده و باید آن را از دید قواعد کلی حاکم بر شروط و التزامات نگریست و از این حیث شرط مذکور در نظام حقوقی ایران پذیرفته است. این تحقیق در پی آن است تا شرط مذکور را بررسی و شرایط آن را استخراج نموده و آن را در حقوق ایران ارزیابی نماید.
حسن بادینی سید علی‌اصغر رحیمی
شرط محدودیت کسب‌وکار اسرار تجاری منطقی بودن شرط دانش نوعی و شخصی آزادی اشتغال

این نوشتار در چهار بخش، تحت عنوان تعیین مفهوم و جایگاه این شروط در قرارداد کار، بررسی شرایط لازم الرعایه در درج این شروط، مقایسه این شرط و شروط مشابه و در نهایت مطالعه تطبیقی این موضوع در حقوق کار ایران دسته بندی شده است