درحالی که در نگاه کلاسیک، قلمرو نهاد تعهد به فعل ثالث به تحصیل اجازه اصیل در معامله فضولی یا انعقاد یک عمل حقوقی محدود است، دیدگاه نوین در زمینه وثیقه های شخصی، به ویژه در قلمرو تجارت از این نهاد و نهادهای مشابه آن جهت افزایش شمار وثیقه های شخصی استفاده میکند. برخی حقوقدانان ایرانی نیز، پیشتر، برای غلبه بر محدودیتهای عقد ضمان، استفاده از این نهاد به را عنوان وثیقه شخصی پیشنهاد کرده .اند از سوی دیگر درست به لحاظ ارتباط این عمل حقوقی با ثالث، اجرای تعهد متعهدو مسئولیت مدنی او، چه در قلمرو سنتی و چه در قلمرو نوین با ظرایفی همراه است که نیازمند مطالعه ویژه ای است. در این مقاله ضمن پرورش اندیشه استفاده از تعهد به فعل ثالث به عنوان وثیقه شخصی و ترسیم مرزهای میان ضمان و تعهد به فعل ثالث، مسولیت مدنی متعهد در فروض گوناگون مورد مطالعه قرار گرفته است
دکتر محسن ایزانلو
تعهد به فعل ثالث تعهد به ضرر ثالث معامله فضولی تنفیذ وثیقه شخصی

تعهد به فعل ثالث در معنای موسع خود عبارتست از تعهد «الف» (متعهد)در برابر«ب» (متعهد له )به اینکه «ج» (ثالث) عملی را اعم از مثبت یا منفی انجام خواهد داد به. عنوان مثال، به من شما وعده میدهم «ج» مبلغ معینی پول به شما پرداخت خواهد کرد و متعهد میشوم که«ج» را به  انجام این کار
وادارم. این تعهد برای منجنبه شخصی دارد به این معنا که ثالث را، درصورتی که از قبل به موجب قانون یا قرارداد متعهد نبوده باشد، پای بند نمیکند او و حق دارد که به رغم وعده ای برتحقق فعل او داده شده است را آن انجام دهد یا نه ، این اثر طبیعی (اصل نسبی بودن قراردادها )ماده 231ق مدنی است.

به این ترتیب، «تعهد به فعل ثالث را» نباید «با تعهد به ضرر ثالث» یکی انگاشت.