یکی از فناوری­هایی که در عصر کنونی، برای نظارت بر اماکن و تأسیسات، کنترل رفت و آمدها و جلوگیری از ربوده شدن اموال، کاربرد بسیار گسترده­ای دارد دوربین مداربسته می‌باشد. اقتضاء شرایط امروزی زندگی بشری چنان است که در بعضی اماکن تنها راه صیانت و حفاظت از اموال، بهره­گیری از فناوری فوق می­باشد. پرسش اساسی این مقاله این است که آیا سرقت از مکان مجهز به دوربین مداربسته، واجد شرایط سرقت از حرز به حساب می‌آید یا خیر؟ پاسخ به این سؤال، متفرع بر پرداختن به مسئله اساسی دیگری است و آن اینکه، مقوم مفهوم حرز چیست؟ آیا اشراف و نظارت بر مکان و به تعبیری دیگر مراعا بودن در صدق عنوان حرز کفایت می­کند؟ یا در صورت اثبات حرزیت نظارت، آیا ادله به گونه­ای هست که شامل نظارت و پایش از طریق دوربین مداربسته نیز بشود؟ اینکه لسان ادله از چنین شمولی منصرف بوده و نافی این گستردگی ادعایی است؟ نویسندگان با استناد به ادله­ای که متن مقاله متکفل بیان آن است با کافی دانستن نظارت و رویت در صدق عنوان حرز و با پذیرش توسعه در مصداق، امروزه مکان مجهز به دوربین مداربسته را البته با تحقق شروطی، مصداق سرقت از مکان مَحروز می­یابد.
حبیب اله چوپانی مرسی علی اکبر ایزدی فرد محمد محسنی دهکلانی
فقه حرز دوربین مداربسته نظارت

در این بحث برخی فقها با استناد به ادله ای نظارت را حرز نمی دانند و برخی دیگر در مقابل این گروه قرار گرفته و نظارت را حرز دانسته اند.بنابراین اثبات حرزیت مکان مجهز به دوربین مدار بسته، متفرع بر احراز این مسئله است که آیا نظارت و مراعا حرز محسوب می شود؟ در صورت اثبات حرزیت نظارت و رویت، آیا شامل نظارت و پایش از طریق دوربین مدار بسته نیز می شود؟ یا اینکه لسان ادله از چنین شمولی منصرف بوده و این مصداق مستحدثه را شامل نمی شود؟