قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب( در امور مدنی) در فروردین ماه سال 1379 به تصویب رسید. اگر چه پاره ای ابهامات را رفع نمود، اما هنوز ابهامات و نقاط ضعف در آن مشهود می باشد که جای بحث دارد. ما در این مقال، در صدد بیان نقاط ضعف و قوت آن نیستیم و فقط با اشاره به یکی از تاسیسات این قانون و مقایسه با قانون آ.د.م سابق، سعی در یافتن راه حل قابل قبول به موجب این قانون نموده ایم. تاسیس مورد نظر استرداد دعوی از سوی خواهان می باشد که ضمن سه مبحث به این موضوع می پردازیم.روش تحقیق این مقاله در باب استرداد دعوی در امور مدنی به روش کتابخانه ای می باشد.
مریم کریمی نیا سحر کریم نیا
استرداد دعوا ختم دادرسی ختم مذاکرات اصحاب دعوا

در این مقاله در صدد بر آمدیم تا با بررسی یک از نهادهای قانون آیین دادرسی دنی به نام استرداد دعوی از سوی خواهان و بررسی و مقایسه مواد مرتبط با این مو ضوع در قوانین دیگر از جمه ق.ا.ح و ق.آ.د.م پیشین راه حل قابل قبولی در جهت پذیرش وعدم پذیرش استرداد در مراحل مختلف ارائه دهیم . همچنین نکات مجمل و مورد بحث این نهاد را تبیین نمودیم. در ضمن هدف این مقاله بیشتر پر ابهامی که در مورد کلمه ی ختم دادرسی آمده است تاکید دارد و مقاله حالت تطبیقی ندارد.