کلینیک حقوقی ایران

اولین سامانه مشاوره هوشمند حقوقی در دنیا www.iranlawclinic.com

فهرست بستن

دسته: مشاهیر حقوق (برگه 1 از 2)

مشاوره درباره دادگاه کیفری۲

دادگاه کیفری دو با حضور رئیس یا دادرس علی البدل در حوزه قضایی هر شهرستان تشکیل می شود.رسیدگی در دادگاه کیفری دو به یکی از این فروض خواهد بود: ۱-کیفر خواست دادستان ۲-قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه ۳-ادعای شفاهی دادستان در دادگاه ۴-مستقیم بدون کیفر خواست.

حهت ادامه مشاوره کلیک کنید.

دکتر محمد جعفر جعفری لنگرودی

دکتر محمد جعفر جعفری لنگرودی

ورود به کلینیک حقوقی ایران

دکتر محمد جعفر جعفر لنگرودی، از مفاخر و مشاهیر علم حقوق ایران، در سال ۱۳۰۲ (ش) در لنگرود به دنیا آمد. پدر و مادرش تحصیلات مذهبی و اشتغالات علمی و روحانی داشتند. در آغاز کودکی به فراگیری خوشنویسی، سواد، ادبیات فارسی و ادبیات عربی در محضر پدر بزرگوار خود مشغول شد. دوره تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در لنگرود به پایان رساند و وارد دانشسرای مقدماتی رشت شد. پس از در گذشت پدر، به ادامه تحصیل در مدارس و حوزه های علمیه مذهبی پرداخت و به مشهد مقدس رفت. در این شهر به فراگیری صرف ونحو، فرهنگ و ادبیات عرب، فصاحت و بلاغت در مدرسهً علمیهً دودر چهار گنبد مشهد مشغول شد. پس از مدتی کتاب المیزان در منطق را ترجمه کرد. او از اولین طلابی بود که پس از احیای مجدد حوزه علمیه مشهد به آنجا رفت و به طور همزمان به تحصیل علوم و تدریس دانش خود مشغول بود. در این زمان با چهره هایی مشهور مانند پروفسور عبدالجواد فلاطوری دوستی داشت. پس از تکمیل مقدمات، دروس سطح و خارج خود را نزد آیت الله حاج میرزا هاشم قزوینی آموخت و مورد اعتماد ایشان قرار گرفت، به طوری که اغلب، پاسخ به سوالات طلبه های دیگر را به او (آقای لنگرودی) ارجاع می کرد.

دکتر لنگرودی از محضر آیت الله حاج میرزا مهدی اصفهانی (در مدرسه نواب)، آیت الله کدکنی، میرزا مهدی آشتیانی، ادیب نیشابوری بهره های فراوان برد. در سال ۱۳۲۶ (ش) به مدرسه حاجی اسد رفت و دروس خارج خود را در محضر آقا شیخ هاشم و آیت الله دامغانی فراگرفت. آنگاه به قم رفت و از محضر علما و مراجع بزرگ آن زمان مانند آیت الله العظمی بروجردی، آیت الله خوانساری و آیت الله صدر کسب فیض کرد. به موازات تحصیل در حوزه قم، در دانشکده حقوق دانشگاه تهران نیز ثبت نام کرده و با پیشینه دانش و آگاهی های قبلی خود به سرعت در علم حقوق پیشرفت کرد. در همان سال اول کتاب اصول فلسفه حقوق را تالیف کرد و نبوغ خویش را در علم حقوق نمایان ساخت. دوره لیسانس رابا رتبه اول به پایان رساند و سرانجام با ارائه پایان نامه “تاثیر اراده در حقوق مدنی” موفق به دریافت دکترای حقوق خصوصی و قضایی خود با درجه عالی و تقدیر هئیت رسیدگی به این پایان نامه، شد. (چهاردهم دی ماه ۱۳۳۹ ش).
در اواسط دهه ۱۳۳۰ (ش) به استخدام وزارت دادگستری درآمد و در کادر قضایی به خدمات مختلفی پرداخت اما غالبا خدمت قضایی در اداره کل ثبت کشور را بر عهده داشت. ادامه مطلب

دکتر سید حسن امامی

seyed hasan ememi_www.haghgostar.ir

ورود به کلینیک حقوقی ایران

مجموعه پنج جلدی دوره حقوق مدنی، نام مرحوم دکتر سید حسن امامی را در ذهن هر دانشجو و دانش آموخته حقوق در کشور ماندگار ساخته است. بیان سلیس و روان به همراه بهره گیری از مثالهایی محسوس و پیوند دادن مباحث حقوق موضوعه با فقه اسلامی و سوابق فقهی مفاد قانون مدنی، نه تنها موجب جامعیت مفادی این مجموعه شده بلکه تفهیم محتوای کتاب و مقصود نویسنده را آسان نموده و به همین دلیل، رجوع به آنرا به عنوان منبعی مناسب برای تحقیق، پژوهش و درک بنیادهای حقوق مدنی ایران، عمومیت بخشیده است. کلیاتی از سوابق و فعالیت های آن مرحوم در عرصه آموزش حقوق و تصدی مسوولیت های قضائی به اطلاع بازدیدکنندگان سایت حقوق می رسد

دکتر سید حسن امامی در سال ۱۲۸۱ هجری شمسی در تهران به دنیا آمد. پدرش امام جمعه و جماعت بود و به همین دلیل پس از تحصیلات مقدماتی در مدرسه پروکیمنیاژ که توسط روسها اداره می شد، برای فراگیری علوم فقهی و دینی، ادبیات عرب، منطق و سایر علوم به حوزه علمیه نجف اشرف رفت و به درجه اجتهاد نائل شد. پس از مدتی به منظور فراگیری علم حقوق نوین به سوئیس رفت (۱۳۰۷). پس از پنج سال اقامت و تحصیل در رشته حقوق خصوصی در دانشکده حقوق دانشگاه لوزان، در سال ۱۳۱۲ با ارائه رساله خود با عنوان “اساس قضائی مهر در فقه شیعه اسلامی” موفق به اخذ درجه دکترای حقوق شد. در سال ۱۳۱۳ به ایران بازگشت و در مدرسه عالی حقوق و دانشکده معقول و منقول به تدریس تاریخ حقوق و حقوق اسلام پرداخت. در سال ۱۳۱۷ در تشکیلات دادگستری نوین به شغل قضائی منصوب شد. در سال ۱۳۲۳ ریاست کل دادگاههای شهرستان تهران را برعهده گرفت و در سال ۱۳۱۷ در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران به تدریس حقوق ثبت اسناد و اصول محاکمات حقوقی در مقاطع مختلف پرداخت. در سال ۱۳۳۶ دروس حقوق مدنی و شرح قانون مدنی، به درخواست دانشجویان که به کتابهای مدون حقوق مدنی دسترسی نداشتند، برای تهیه کتابی در این زمینه به لوزان سوئیس سفر کرد. با فراغتی که در این سفر به دست آورد، شش جلد کتاب حقوق مدنی را بر اساس یادداشت ها، جزوه ها، کتابهای فقهی و حقوقی و منابع دیگر به رشته تحریر در آورد. این کتابها تاکنون بارها تجدید چاپ شده و هنوز هم یکی از اصلی ترین مراجع و منابع تدریس، مطالعه و تحقیق در دروس دانشگاهی حققو مدنی و دوره های کاربردی حقوق (کارآموزی وکالت دادگستری، مشاوره حقوقی و قضاوت) به شمار می آید.دکتر امامی پس از سالها تدریس و ریاست گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و انتخاب شدن به عنوان استاد ممتاز دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۶، به درخواست خود بازنشسته شد (۱۳۴۷) اما گاهی در دانشکده حقوق دانشگاه ملی سابق ( شهید بهشتی کنونی ) تدریس می کرد. دکتر سید حسن امامی در سال ۱۳۵۸ پس از سالها تلاش و ممارست در عرصه آموزش حقوق بویژه حقوق مدنی ایران، بر اثر بیماری سرطان و در حالی که ماههای آخر عمر قادر به تکلم نبود و در اغما به سر میبرد، چشم از جهان فرو بست. پیکر این عالم برجسته و چهره ماندگار حقوق ایران در سوئیس به خاک سپرده شده است. یادشان گرامی باد

دکتر ایرج گلدوزیان

Irege Goldoozeyan_www.haghgostar.ir

در سال ۱۳۱۸ خورشيدي در مشهد متولد شد. دوره ابتدايي را در مشهد و دوره متوسطه را در دبيرستان فرخي تهران به پايان رساند. در سفرهايی كه طی دهه ۱۳۴۰ به فرانسه كرد، دوره های يك ساله جرم يابي ، كشف جرايم و جرم شناسي را كه ويژه ضابطين دادگستري بود، در دانشكده حقوق پانتئون و مدرسه عالی مولن فرانسه گذرانيد. در سال ۱۳۴۴ وارد دانشكده حقوق دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۴۸ رتبه اول كنكور فوق ليسانس حقوق جزايی گرديد. در سال ۱۳۴۹ به فرانسه رفت و دردانشكده پانتئون دكترای دانشگاهي حقوق جزا را دريافت كرد. وي در سال ۱۳۵۱موفق به دريافت ديپلم تحصيلات عالی حقوق خصوصي (D.E.S.) شد. سپس دكترای تخصصي علوم كيفری را دريافت كرد. دكتر گلدوزيان به مدت دو سال در دادگاه شهرستان كرتيل پاريس به كارآموزی نزد قاضی اجرای مجازاتها پرداخت . در سال ۱۳۵۵ با ارائه پايان نامه (قيوميت جزايی ، به دكترای دولتی حقوق بعد از اخذ (D.E.S.) دست يافت . در همين سال سميناری درباره قيموميت جزايي در ديوان عالي كشروفرانسه برگزار كرد كه از سوی استادان و قضات و صاحبنظران حقوق اين كشور موردتوجه قرار گرفت و متن آن در نشريه علم كيفر و حقوق جزای فرانسه به چاپ رسيد و دردائرة المعارف فرانسه از آن استفاده شد. ترجمه آن نيز در نشريه حقوق تطبيقی دانشكده حقوق به چاپ رسيد.

پس از بازگشت به ايران در ۱۳۵۵ به عنوان محقق در مؤسسه مطالعات حقوق اسلامي وتطبيقی دانشكده حقوق دانشگاه تهران مشغول به كار شد و همزمان در دانشگاه ملی ايران ، موسسه علوم بانكي ، مجتمع آموزش عالی قم ، دانشكده حقوق دانشگاه تهران (عضو هيأت علمی ) دانشكده علوم قضايی ، دانشگاه شهيد بهشتی به تدريس پرداخت كه تا هم اكنون نيز ادامه دارد. وی دارای رتبه استادان دانشگاه بوده و وكيل دعاوی ،مشاور حقوقي ، و مترجم رسمی نيز مي باشد. همچنين ايشان دارای درجه  پروفسوری حقوق و عضويت در هيأت علمی دانشگاه بين المللی هاوايی مي باشد.
مهمترين آثار تأليفی و تحقيقی دكترگلدوزيان عبارتند از:
۱ ـ حقوق جزای عمومی (دوجلدي )
۲ ـ حقوق جزای اختصاصی (جلد اول )
۳ ـ گفتارهايی در حقوق كيفری
۴ ـ حقوق كيفری اختصاصي تطبيقی
۵ ـ بايسته های حقوق جزای عمومی (۱و ۲و۳)
۶ـمحشای قانون مجازات اسلامی
و مقاله های حقوقی متعددی كه در نشريات حقوقی مختلف به چاپ رسيده است .
– ايرج گلدوزيان، استاد دانشگاه، متولد ۱۳۱۸ مشهد

اخذ ديپلم علوم طبيعى از دبيرستان فرخى تهران در سال ۱۳۳۷

اخذ مدرك ليسانس حقوق از دانشگاه تهران، ۱۳۴۷

اخذ مدرك فوق ليسانس (ديپلم) حقوق خصوصى در دانشگاه پاريس ۲ (پانتئون)، ۱۳۵۲

اخذ مدرك دكتراى دانشگاهى حقوق جزا از دانشگاه پانتئون، ۱۳۵۱

اخذ مدرك دكتراى تخصصى علوم كيفرى از دانشگاه پانتئون، ۱۳۵۳

اخذ مدرك دكتراى دولتى حقوق از دانشگاه پانتئون، ۱۳۵۵

تدريس در دانشگاه ملى (شهيد بهشتى) از سال ۱۳۵۵ تا سال ۱۳۷۰

استاديار مجتمع آموزش عالى قم وابسته به دانشگاه تهران، ۱۳۵۸

استاديار دانشكده حقوق و علوم سياسى دانشگاه تهران، ۱۳۵۹

دانشيار دانشگاه تهران، ۱۳۶۸

استاد دانشگاه تهران، ۱۳۷۳ تاكنون

مديركل حقوقى دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۴ به مدت ۳ سال

معاون ادارى – مالى دانشكده حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۷۰ تا سال ۱۳۷۳

عضو آكادمى بين المللى حقوق تطبيقى

عضو انجمن هانرى كاپيتان فرانسه

عضو مجمع نشر حقوق به زبان فرانسه

تأليف ۲۵ مقاله علمى و كتابهاى ۱- حقوق جزاى عمومى، ۲- حقوق جزاى اختصاصى، ۳- گفتارهايى در حقوق كيفرى، ۴- حقوق كيفرى اختصاصى تطبيقى، ۵- بايسته هاى حقوق جزا و ۶- قانون مجازات اسلامى

هم اكنون چهار دهه تحصيل، تحقيق و تدريس در حوزه هاى حقوق جزا و حقوق خصوصى را در كارنامه خود دارد و در مقاله اى كه چندى پيش به قلم آيت الله العظمى سيستانى مرجع شيعى ايرانى مقيم عراق در روزنامه كثيرالانتشار داخل ايران چاپ شد، اين مرجع شيعى در يك مورد به كتاب «بايسته هاى حقوق جزا»ى اين استاد دانشگاه تهران استناد كرده است.
ايرج گلدوزيان متولد ۱۳۱۸ شهر مشهد است كه تحصيلات ابتدايى را در همان شهر طى مى كند و دوره متوسطه را در شهر تهران و در مدرسه فرخى واقع در جنوب تهران به پايان مى رساند.
ديپلم علوم طبيعى را از اين دبيرستان به سال ۱۳۳۷ اخذ مى كند. به ياد دارد كه به عنوان عضو تيمهاى واليبال و فوتبال مدرسه اش در سطح دبيرستان هاى جنوب و شرق تهران مقام اولى را كسب مى كند. شاگردى كه پينگ پنگ هم بازى مى كرده و از جنبه اخلاقى و تربيتى به گونه اى بوده كه دبيران مدرسه فرخى از او به عنوان الگو ياد مى كرده اند و از ديگر دانش آموزان مى خواسته اند كه مثل او باشند. اين نوع برخوردها باعث مى شده كه او بيش از پيش نسبت به ديگران محترمانه رفتار كند.
در سال ۱۳۳۷ به خدمت نظام وظيفه اعزام مى شود و در قسمت حقوق و قوانين ژاندارمرى خدمت مى كند. بعد از گذراندن دوران سربازى در سال ۱۳۴۰ در رشته زبان و ادبيات فرانسه دانشكده ادبيات دانشگاه تهران تحصيلات خود را ادامه مى دهد. او در سال ۱۳۴۴ در رشته حقوق دانشكده حقوق دانشگاه تهران هم پذيرفته مى شود، بالاجبار دوره ۶ ساله تحصيل در زبان فرانسه را ناتمام گذاشته و به تحصيل در رشته حقوق روى مى آورد. در كنكور ورودى حقوق نفر سى و چهارم مى شود و رشته حقوق قضايى را براى تحصيل بر مى گزيند. در اسفند سال ۱۳۴۷ به عنوان دانش آموخته اين رشته كار خود را در اين دوره به پايان مى رساند.
او البته در سال ۱۳۴۰ به كشور فرانسه عزيمت نموده و دوره يك ساله كلاسهاى جرم يابى و كشف علمى جرايم و جرم شناسى را كه مخصوص ضابطين دادگسترى فرانسه بوده، در دانشكده حقوق پانتئون (Panteon) و مدرسه عالى مولن فرانسه گذرانده است.
او در كنكور ورودى فوق ليسانس دانشكده حقوق و علوم سياسى در رشته حقوق جزايى موفق به احراز رتبه اول مى شود. بعد از دو ترم تحصيل در اين رشته در سال ،۱۳۴۹ علم آموزى اش را در اين دوره ناتمام و به زعم خودش به دانشگاه معتبرترى در اروپا راه پيدا مى كند.
وى عازم فرانسه شده بود و به طور همزمان در چند رشته مصمم مى شود تحصيلاتش را در مقاطع عالى ادامه دهد.
در دانشكده پاريس ۲ (پانتئون) در رشته حقوق خصوصى مشغول تحصيل شده و در سال ۱۳۵۲ فارغ التحصيل اين رشته در مقطع كارشناسى ارشد شناخته مى شود. او دكتراى دانشگاهى رشته حقوق جزا را در همان دانشكده از همان سال ۴۹ شروع و در سال ۱۳۵۱ به پايان مى رساند، ولى ديگر از تزش با عنوان «جغرافياى جزايى ايران» دفاع نمى كند.
باز دكتراى تخصصى (سيكل سوم) علوم كيفرى را كه از همان ۱۳۴۹ شروع كرده بود، در سال ۱۳۵۲ به پايان مى رساند با تزى تحت عنوان «آزادى مشروط».
«آزادى مشروط در حقوق ما هم پذيرفته شده. كسى كه محكوميت به حبس پيدا كرده، بعد از طى كردن نصف مدت حبس اگر تضمين كافى بدهد كه در آينده مرتكب جرم نشود و رفتارش هم از اين موقعيت حكايت كند دادگاه مى تواند با آزادى مشروط او موافقت كند. اگر اين فرد نوعى مرتكب جرم جديد شود، مجازات جرم جديد را با مجازات جرم قبلى بايد تحمل كند. در ايران دادگاه آزادى مشروط را مى تواند تعيين كند و در فرانسه قاضى اجراى مجازات ها با اين نوع آزادى موافقت مى كند».
اعطاى آزادى مشروط، از طرف دادگاه قانوناً ارفاق تلقى مى شود و لذا رد تقاضا قابل شكايت نيست. در ضمن جلب رضايت مدعى خصوصى شرط استفاده از آزادى مشروط نيست. مدت آزادى مشروط اصولاً شامل بقيه مجازات است ولى دادگاه مى تواند مدت آن را تغيير دهد و در هر حال در اجراى ماده ۴۰ قانون مجازات اسلامى كمتر از يكسال و زيادتر از پنج سال نخواهد بود. مگر اينكه بقيه حبس كمتر از يكسال باشد كه در اين صورت مدت آزادى مشروط معمولاً برابر بقيه مدت حبس است.
علاوه بر اين موارد، ارتكاب هر نوع جرم در مدت آزادى مشروط حتى جرايم غير عمدى باعث از بين رفتن آزادى مشروط است. ايرج گلدوزيان در تز خود از چنين تاسليسى مفيد و مناسب دفاع مى كند. وى مدرك دكتراى حقوق دولتى حقوق را نيز در سال ۱۳۵۵ با دفاع از تز «قيمومت جزايى» اخذ مى كند.
وى در ارتباط با اين تز مى گويد: «اشخاصى هستند كه به ارتكاب جرم عادت دارند و قادر به كنترل وثبات خودنيستند. در فرانسه، تاسليسى در پوشش مكتب دفاعى اجتماعى ايجاد شد كه چنين فردى مجازات حبس اش ۱۰ سال باشد ولى اين فرد تحت نظارت تشكيلات قضايى در اردوگاههاى خاصى باشد. به مدت ۵ سال اين موضوع تحت بررسى قرار گرفت و بالاخره نتيجه گرفته شد كه اجراى چنين حالتى براى كشور فرانسه پر هزينه خواهد بود. او در مقابل ۵ استاد راهنما، مشاور و متخصص و در عين حال مشهور و صاحب نام در زمينه حقوق از تز خود دفاع مى كند و با درجه افتخار آميز كارش را در اين خصوص به پايان مى رساند.
در همان زمان سمينارى درباره قيمومت جزايى در ديوان عالى كشور فرانسه برگزار شد كه از سوى استادان و قضات و صاحب نظران حقوق اين كشور مورد توجه قرار گرفت و متن ارائه شده توسط گلدوزيان و همكارانش در زمينه قيمومت جزا در نشريه علم كيفر و حقوق جزاى فرانسه (۱۹۷۶) به چاپ رسيد و ترجمه آن هم در شماره ششم نشريه مؤسسه حقوق تطبيقى دانشگاه تهران انتشار يافت.
او در ارتباط با تز آزادى مشروط، قريب به دو سال در دادگاه شهر كرتيل پاريس نزد قاضى اجراى مجازات ها كار آموزى داشته است. ثمره اين كار آموزى را هم آشنا شدن با نحوه اجراى عدالت و دقت در دادرسى در آن كشور قلمداد مى كند.
در زمان حضورش در فرانسه از سفر به شهرهاى فرانسه و ديگر شهرهاى فرانسوى غافل نبوده و چه به صورت گروهى و چه به صورت فردى به مسافرت رفته است وى اعتقاد دارد در آنجا افراد چندان وارد زندگى خصوصى ديگران نمى شوند. «ممكن است يكى دو بار پيش شما بيايند و يكى دوبار هم شما را به منزل خود دعوت كنند. در مجموع وجهه ما ايرانيان در آنجا از نظر افكار عمومى بهتر از آفريقايى ها و اعراب است. البته ژاپنى ها در آنجا نسبتاً محبوب هستند».
ايرج گلدوزيان بعد از بازگشت به ايران يعنى در سال ۱۳۵۵ تا سال ۱۳۷۰ در دانشگاه ملى «شهيد بهشتى» به صورت حق التدريس مشغول به تدريس شده بود. از سوى ديگر به عنوان محقق در مؤسسه حقوق تطبيقى دانشگاه تهران هم كار تحقيقاتى را از سر گرفت تا سال ۱۳۵۸. از اين سال در مجتمع آموزش عالى قم (وابسته به دانشگاه تهران) عضو هيأت علمى شد و در سال پس از آن نيز استاديار و عضو هيأت علمى دانشكده حقوق و علوم سياسى دانشگاه تهران شد.
او علاوه بر كار تدريس و تحقيق چند سال در معاونت ادارى – مالى دانشكده حقوق دانشگاه تهران به كار پرداخت و قبل از آن هم مدير كل حقوقى دانشگاه تهران شده بود.
گلدوزيان داراى پروفسورى حقوق و عضويت در هيأت علمى دانشگاه بين المللى هاوايى است. در سال ۱۳۶۸ با تقدير هيأت مميزه دانشگاه تهران دانشيار مى شود و در سال ۱۳۷۳ استاد اين دانشگاه. حكم پايه ۲۶ استادى وى نيز در روز هشتم تيرماه ۱۳۸۴ به ايشان ابلاغ شده است.
او همواره در ساليان اخير تلاش كرده كتاب هايش «به روز» باشد و از اين روحتى كتاب هايى با تيراژ ۵ هزار جلد او پس از اندك زمانى ناياب مى شود.
از حقوق به خاطر اجراى قانون و برقرارى نظم و امنيت در جامعه دفاع مى كند و در پايان چنين اظهار نظرى دارد:
«هدفم جلب افكار دانشجويان به حاكميت قانون و احترام به حاكميت قانون است. خوبى و بدى اش را نبايد چندان بهانه كنيم، بالاخره اجراى قانون با همين وضع كنونى از هرج و مرج جلوگيرى مى كند».

پرفسور محمود آخوندى

874877_347

پرفسور “محمود آخوندى” در بيست و سوم اسفندماه سال ۱۳۱۲ در شهرستان اهر ديده به جهان گشود.
وى هنوز پنج ساله نشده بود كه پدرش دارفانى را وداع گفت و مادرش كه زني تحصيلكرده در زمينه علوم دينى بود عهده‌دار تربيت وى شد، البته مادرش سال‌ها بعد و زمانى كه محمودآخوندى ۳۷ سال داشت، در سال ۱۳۴۹ درگذشت.

پس از فوت پدر محمود آخوندى، مادر او كه زنى فداكار و مهربان بود و وضع مالى خوبى داشت عهده‌دار تربيت فرزند شد. درآن روزگار اكثر مردم به ويژه زنان از نعمت سواد و دانش بى‌بهره بودند اما مادر وى تحصيلكرده بود، يعنى آن زمان، علوم دينى را از پدر محمود آخوندى كه از عالمان بنام آن عصر بود آموخته بود.

مادرش قرآن را با صدايى دلنشين مى‌خواند و همين، تأثير بسزايى بر محمود آخوندى داشت، به طورى كه قرائت قرآن را بر هر موسيقى ديگرى ترجيح مى داد.

محمود آخوندى تحصيلات ابتدايى خود را در شهرستان اهر آغاز كرد و براى آموزش دوره متوسطه ۶ساله به تبريز رفت. بعد در رشته حقوق قضايى وارد دانشگاه تهران شد و پس از اخذ ليسانس قضايى راهى كشور سوئيس شهر نوشاتل شد.

آخوندى در رشته حقوق جزا پايان‌نامه دكتراى خود را با فرانسوا كلر گذراند كه پايان‌نامه‌اش در باره حقوق جزاى اسلامى و تأثير آن در حقوق جزاى ايران در سال ۱۳۴۰ بود.

با اين همه امروزه دانشجويان و اساتيد حقوق و قضا، او را به خاطر كتاب ۱۰جلدى آيين دادرسى كيفرى‌اش مى شناسند. كتابى كه به زعم خودش: «طى سال‌ها مطالعه در كشورهاى مترقى جهان و تحقيق در روش‌هاى دادرسى كيفرى آنها و مدت‌ها اشتغال به امر قضا و تدريس در دانشكده‌هاى حقوق تهيه شده است.»

وي در اين كتاب تلاش مى‌كند تا مطالبش را برمبناى حقوق مدون جمهورى اسلامى ايران و براى استفاده علمى و عملى دانشجويان حقوق و كارآموزان قضايى كه دراين كشور با قانون و امور جزايى سر وكار دارند تهيه كند و تمام هم و غمش تلاش براى ارائه آيين كيفرى «به گونه اى كه بايد باشد » و نه «به صورتى كه وجود دارد » است و هدفش از اين كار را چنين بيان مى‌كند: « سعى شد آيين دادرسى كيفرى را به گونه‌اى كه بايد باشد ارائه نمايم نه به صورتى كه وجود دارد ؛ تا دانشجويان عزيز ضمن يادگيرى اصول دادرسى كيفرى درجمهورى اسلامى ايران با تئورى‌ها و نظريات دانشمندان ديگر كشورها نيز آشنا گردند.»

محمود آخوندى از معدود كسانى است كه معتقد است: روش‌هاى دادرسى كيفرى، اصول شناخته شده‌اى است كه در دنياى فعلى به آن عمل مى‌شود و منطبق با تحقيق دانشمندان در شناخت شخصيت انسان‌هاست. بشريت بعداز قرن‌ها مبارزه، چاره‌انديشى، ايثار و از خود گذشتگى توانسته است آنها را به دست آورد و در پناه آن از امنيت قضايى بهره‌مند گردد. بنابراين نبايد غفلت ورزيد و به سهولت آنها را از دست داد.»

از منظر او ، امروزه ميليون‌ها انسان تحت پوشش همين اصول زندگى اجتماعى آرام و بى دغدغه‌اى را مى‌گذرانند و از امنيت قضايى كيفرى برخوردارند.

دادرسى كيفرى در كشورهاى عقب افتاده هم خواه ناخواه با پيشرفت فرهنگ عمومى جامعه در همين مسير قرار خواهد گرفت و اين قواعد و روش‌ها الهام بخش آنها خواهد بود؛ و بالاخره روزى خواهد رسيد كه ملل محروم جهان نيز از نعمت يك دادرسى عادلانه و منطبق با شئون انسانى بهره‌مند شوند.

محمود آخوندى در روزگار جوانى به دليل علاقه و استعدادى كه در درس رياضى داشت ، هميشه مى‌خواست در اين رشته ادامه تحصيل دهد اما به علت عظمتى كه آن زمان قاضى بودن داشت، اصرار خانواده‌اش باعث شد تا حقوق را براى ادامه تحصيل برگزيند.

خودش مى‌گويد: زمانى فارغ التحصيل شدم كه ۲۳ يا ۲۴ ساله بودم و براى قضاوت كردن بايد حداقل ۲۵ ساله بودم و نمى‌توانستم قاضى شوم. به همين علت بايد ادامه تحصيل مى‌دادم و چون كشور سوئيس از لحاظ قضاوت در رتبه بالايى بود و مثلاً سالى چندبار بيشتر دادگاه‌هايش تشكيل جلسه نمى‌داد و هر وقت جرمى اتفاق مى‌افتاد قاضى را دعوت مى‌كردند كه پرونده‌اى تشكيل شده براى رسيدگى تشريف بياوريد براى من جالب بود و به همين دليل اين كشور را براى ادامه تحصيل انتخاب كردم.

همسر محمود آخوندى از دانشجويان خودش در دوره كارشناسى ارشد شهيد بهشتى است كه فوق ليسانس حقوق است و فوق ليسانس آمار را نيز از يکي از دانشگاه‌هاى آمريكا دارد. آخوندى دو فرزند دارد كه هر دو پسرند و اولى پزشك است و در آمريكا دوره ديده و دومى مهندس الكترونيك و در صدا و سيما مشغول به كار است.

با اين همه اداره مذكور منحل شد و آخوندى دوباره به حوزه مورد علاقه خودش يعنى تدريس و پژوهش در دانشگاه بازگشت، پايه علمى آخوندى در عالم حقوق و قضا در ايران بسيار ارجمند و رفيع است. چه او با توجه به مدارك علمى و كار تحقيقى بسيار به عنوان اولين پرفسور حقوقى ايران مشهور است و در سوابق علمى‌اش، سابقه عضويت در هيأت علمى دانشگاه هاوايى آمريكا ديده مى‌شود.

گرچه او پس از شركت در كنكور دادگسترى و گذراندن دوره كارآموزى در اهر به عنوان اولين دادرس دادگاه شهرستان اهر و بعد رئيس اين دادگاه مشغول به كار شد و شش ماه دادرس على‌البدل بود و سپس بازپرس دادسراى تبريز شد و مأموريت پيدا كرد كه در دانشگاه ملى (شهيد بهشتى) حقوق جزا تدريس كند.

به همين دليل او مجبور شد از آذربايجان به كرج منتقل شود و در اين شهر داديار شود. او سپس به عنوان داديار دادسراى تهران منصوب شد و پس از آن به اداره حقوقى دادگسترى انتقال پيدا كرد و مأمور خدمت در دانشگاه ملى و معاون آموزشى دانشكده حقوق آن دانشگاه شد.

او معتقد است كه ما نمى‌توانيم انسان‌ها را از حق محاكمه شدن محروم كنيم.

آخوندى از معدود حقوقدانانى است كه تلاش بسيارى براى احقاق حقوق حقه مردم ايران از طريق فرهنگ و علم كرده‌ و بهتر است براى اين همه سال زحمت و خون دل خوردن قدردان او و امثال او باشيم.

پروفسور امیرناصر کاتوزیان

dr katouzian1

دکتر امیر ناصر کاتوزیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

زادروز     ١٣١٠ خورشيدى تهران
درگذشت ۱۱ شهریور ۱۳۹۳ (٨٣ سال) تهران
علت مرگ     ایست قلبی
تحصیلات     دکترای حقوق خصوصی
از دانشگاه     دانشگاه تهران
پیشه     حقوقدان، وکيل دادگسترى، قاضی سابق دادگسترى، استاد دانشگاه و نویسنده
شناخته‌شده برای     از جمله تدوین‌کنندگان پیش‌نویس اولیه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
لقب     پدر علم حقوق ایران
دین     اسلام
مذهب     شیعه
مکتب     تفوق عدالت بر قانون
آثار     کتب حقوق مدنی
خویشاوندان     محمدعلی طهرانی
جایزه‌ها     اعطای نشان درجه یک فرهنگ و هنر و دانش به پروفسور امیر ناصر کاتوزیان توسط رئیس جمهور سید محمد خاتمی

امیرناصر کاتوزیان (متولد۱٣١٠ – درگذشت ۱۱ شهریور ۱۳۹۳) از حقوقدانان برجستهٔ ایرانی و نویسندهٔ کتب دانشگاهی در رشتهٔ حقوق مدنی بود. وی از اساتید حقوق دانشگاه تهران بوده‌است. ادامه مطلب

استاد مهدی شهيدی

mehdi-shahidi

دکتر مهدی شهیدی

زندگی
وی در سال ۱۳۱۳ در یک خانوادهٔ فرهنگی و علمی در شهر قزوین زاده شد و پدرش را در سنین کودکی از دست داد.
به مناسبت واقعه کشته شدن جدش حاج ملا محمدتقی برغانی که از علمای قزوین بود و در محراب مسجد کشته شد و شهید ثالث نام گرفت، نام خانوادگیش شهیدی بود. پدرش از دانشگاه تهران لیسانس زبان فرانسه گرفته و رئیس فرهنگ نهاوند بود. مهدی شهیدی با دکتر ایراندخت نظری ازدواج کرد.
مهدی شهیدی در سال ۱۳۸۳ بعد از یک بیماری درگذشت. ادامه مطلب

ژان ژاک روسو

Jean-Jacques_Rousseau

پرتره‌ای از ژان ژاک روسو توسط آلن رمزی (۱۷۶۶)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زمینهٔ کاری     فلسفه سیاست، ادبیات، موسیقی و تربیت
زادروز     ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲ ژنو
مرگ     ۲ ژوئیه ۱۷۷۸ میلادی (۶۶ سال) ارمنونویل، در نزدیکی پاریس
ملیت      سوئیس
محل زندگی     ژنو، انسی، پاریس، نوشاتل، استافوردشایر
جایگاه خاکسپاری     پانتئون (پاریس)
سال‌های نویسندگی     عصر روشنگری
همسر(ها)     تِرِز لوواسور

ژان-ژاک روسو (به فرانسوی: Jean-Jacques Rousseau) (زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲ – درگذشتهٔ ۲ ژوئیه ۱۷۷۸) متفکر سوئیسی، در سدهٔ هجدهم و اوج دورهٔ روشنگری اروپا می‌زیست.

اندیشه‌های او در زمینه‌های سیاسی، ادبی و تربیتی، تأثیر بزرگی بر معاصران گذاشت. نقش فکری او که سال‌ها در پاریس عمر سپری کرد، به عنوان یکی از راه‌گشایان آرمان‌های انقلاب کبیر فرانسه قابل انکار نیست. اگر چه روسو، از نخستین روشنگرانی است که مفهوم حقوق بشر را بطور مشخص به کار گرفت، اما نزد او از این مفهوم تنها می‌توان به معنایی ویژه و محدود سخن به میان آورد. در مجموع باید گفت که وی رادیکال‌تر از هابس و جان لاک و شارل دو مونتسکیو می‌اندیشید. شاید به همین دلیل است که برخی از پژوهشگران تاریخ اندیشه، وی را اساساً در تداوم سنت فکری عصر روشنگری نمی‌دانند، بلکه اندیشهٔ او را بیشتر در نقد فلسفهٔ روشنگری ارزیابی می‌کنند. برای روسو، صرف نظر کردن انسان از آزادی، به معنی صرف نظر کردن از خصلت انسانی و «حق بشری» است. روسو تلاش می‌کند، نوعی هماهنگی میان آزادی فردی و جمعی ایجاد نماید. وی این کار را در اثر معروف خود قرارداد اجتماعی که در سال ۱۷۶۲ میلادی نوشته شد، انجام می‌دهد. یکی دیگر از کتاب‌های مهم روسو به نام امیل در زمینه تربیت کودکان است. ادامه مطلب

دکتر سیدعلی شایگان

دکتر سید علی شایگان

دکتر سید علی شایگان

دکتر سیدعلی شایگان، یکی از نخستین استادان رشته حقوق مدنی در دانشکده حقوق بود او در سال ۱۲۸۱ (ش) در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی، ابتدایی و بخشی از تحصیلات دوره متوسطه را در زادگاهش سپری کرد. بقیه دوره متوسطه را در تهران گذراند. آنگاه بلافاصله به مدرسه عالی حقوق و علوم سیاسی رفت و با درجه لیسانس قضایی فارغ التحصیل شد.
در سال ۱۳۰۶ (ش) برای تکمیل تحصیلات به فرانسه رفت . دو سال دردانشکده حقوق لیون به فراگیری علم حقوق پرداخت بعد به دانشکده حقوق دانشگاه پاریس رفت و سرانجام با ارائه پایان نامه تاریخ حقوق عمومی اسلام موفق به اخذ دکترای حقوق در رشته حقوق عمومی و اقتصاد شد. در سال ۱۳۱۳ (ش) به تدریس در دانشکده حقوق تهران پرداخت و در همین سال به معاونت دانشکده نیز منصوب شد.
در سال ۱۳۲۶ (ش) به عنوان استاد درس حقوق مدنی دوره دکترای حقوقی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. و سالها عهده دار ارائه این درس بود. همچنین به عنوان مستشار وزارت دارایی با این وزارتخانه همکاری داشت. یکی از آثار تاًلیفی او کتاب (حقوق مدنی) است که یکی از کتاب های درسی به شمار می آمد.
دکتر سیدعلی شایگان، سرانجام در سن ۸۰ سالگی و در اوئل ۱۳۶۰ (ش) در تهران چشم از جهان فروبست.

دکتر سید حسین صفائی

دکتر سید حسین صفائی

دکتر سید حسین صفائی

متولد ۱۳۱۲ در قزوین

مدارك تحصیلی:

لیسانس منقول از دانشکده الهیات دانشگاه تهران (۱۳۳۲)

لیسانس حقوق (رشته قضائی( از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران(۱۳۳۷)

شهادتنامه هاي دکتري رشته قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران (۱۳۴۰)

دکتری دولتی رشته حقوق خصوصی از دانشکده حقوق داشگاه پاریس (۱۳۴۴)و برنده جایزه علمی (لورا)از ان دانشکده

دیپلم حقوق تطبیقی از دانشکده بین المللی اموزش حقوق تطبیقی استزاسبورگ(۱۳۴۳_۱۳۴۲)

دیپلم آکادامی حقوق بین الملل لاهه (۱۳۵۴)

گواهی تخصصی دوره حقوق انگلیس از دانشگاه کمبریج (۱۳۵۶)

مشاغل و کارهای علمی و اداری ادامه مطلب

© 2017 کلینیک حقوقی ایران. تمامی حقوق محفوظ است.